موقعیت کنونی رشتة زبان و ادبیات فارسی و راهکارهای تقویت آن

این مقاله آسیب‌شناسی و توصیف وضعیت آموزش و پژوهش در رشتة زبان و ادبیات فارسی است که ضمن بیان وضع موجود، وضع مطلوب و اولویت‌ها و راهبردها را نیز مشخص می‌کند. مقاله با این فرض نگاشته شده است که وضعیت فعلی رشتة زبان و ادبیات فارسی، با توجه به نقش کلیدی و هویتی آن، مناسب نیست و چشم‌انداز علمی، اولویت­ها، الزامات، راهبردها و سیاست­های توسعه­ای آن ازسوی نهادهای مسئول طراحی نشده است. اطلاعات ارائه‌شده در این گزارش، بر اساس نظرخواهی خبرگزاری ایلنا از هشتاد شاعر، نویسنده و استاد و حاصل نظرسنجی از آنان دربارة وضعیت زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه‌ها، به‌انضمام تمامی منابع معرفی‌شده در پیشینة تحقیق و منابع پایانی است که مبنای تحلیل­های این مقاله قرار گرفته است.
مقاله در دو بخش و هر بخش از دو زاویة آموزش و پژوهش این موضوع را بررسی می­کند:
بخش اول: بررسی و تحلیل وضعیت فعلی (نقاط قوّت و ضعف) رشتة زبان و ادبیات فارسی در دو حوزة پژوهش و آموزش به‌همراه تبیین الزامات؛
بخش دوم:نتیجه­گیری و پیشنهادهای راهبردی بر اساس نتایج بخش اول، شامل تبیین سیاست­های توسعه­ای رشتة زبان و ادبیات فارسی و راهبردهای آن در حوزة آموزش و پژوهش.
عمده‌ترین راهکارها و سیاست­های پیشنهادی تقویت رشتة زبان و ادب فارسی عبارت‌اند از:

رواج رشتة زبان و ادبیات فارسی و گسترش حوزة قلمرو آن در داخل و خارج کشور؛
توسعة کمّی و کیفی رشتة زبان و ادبیات فارسی؛
کارآفرینی برای دانش‌آموختگان این رشته؛
توانمند کردن استادان و دانشجویان؛

تقویت برنامه­های آموزشی و پژوهشی رشتة زبان و ادبیات فارسی؛