هویت ایرانی در شعر کُردی (با تأکید بر اشعار شاعران معاصر: «هژار و هیمن»)
نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1
کارشناس ارشد جامعهشناسی، محقق و مدرس دانشگاه پیامنور مهاباد
2
کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی و مدرس دانشگاه علمی کاربردی مهاباد
چکیده
هویت جمعی شیوة مشترک در نحوه تفکر، احساسات و تمایلات یک گروه است. از نظرگاه مدرنیستی، مبتنی بر نظریه کنش متقابل نمادین، هویت جمعی نوعی احساس تعلق، انتساب و تعهد نسبت به گروه را در بین اعضایاش برمیانگیزد و فرایند خود شناسایی کنشگران اجتماعی و بازتاب نگرش دیگران نسبت به خود را میسور میکند. هویت ایرانی نوعی هویت جمعی است که از سطحی کلانتر از هویتهای خُرد اقوام ساکن در سرزمین ایران برخوردار است و عناصر آن طی تاریخی چندهزار ساله شکل گرفته است.
این مقاله با روش اسنادی، کتابخانهای و همچنین با استفاده از روش تحلیل محتوی به بررسی هویت ایرانی در شعر کردی پرداخته و براساس پیشینه، اهداف و مبانی نظری هویت ایرانی ابعاد «زبان فارسی، فرهنگی ـ اجتماعی، سرزمین، سیاسی و دین» را به عنوان مقولههای هویت ایرانی در نظر گرفته و برای آنها واحدهای تحلیل طراحی کردهاست.
این مقاله با روش اسنادی، کتابخانهای و همچنین با استفاده از روش تحلیل محتوی به بررسی هویت ایرانی در شعر کردی پرداخته و براساس پیشینه، اهداف و مبانی نظری هویت ایرانی ابعاد «زبان فارسی، فرهنگی ـ اجتماعی، سرزمین، سیاسی و دین» را به عنوان مقولههای هویت ایرانی در نظر گرفته و برای آنها واحدهای تحلیل طراحی کردهاست.
کلیدواژهها
