عضو هیئت علمی و معاون آموزشی دانشکده ارتباطات دانشگاه صداوسیمای جمهوری اسلامیایران
چکیده
سواد رسانهای، به مفهوم توانایی و قدرت دسترسی، تحلیل، ارزیابی و انتقال اطلاعات و پیامهای رسانهای، بیش از چهار دهه است که در تجربة سیاستگذاری بسیاری از کشورها، بهعنوان یکی از کارآمدترین ابزارهای هدایتی و نظارتی مورد اتفاق است. با برخورداری از سواد رسانهای (از انتخاب ساده رسانهای تا نقد متن) و رسیدن به سطح عمیق آن (فهم و تفسیر زمینههای بازنمایی متن)، این امکان برای مخاطب فعال ـ و نه منفعل ـ ، فراهم میشود که در برابر القای سوگیرانه بازنمایی رسانههای رقیب، هویت ملی را همسان با تفسیرهای مذکور در نظر نگرفته و کنترل خود را در پنج حوزة بینش، دانش، گرایش، روش و کنش، به شکلی خودناآگاه به نظام بازنمایی رسانهای غرب نسپارد.
حجم هجمة رسانههای برونمرزی در بازنمایی غیرواقعی هویت اسلامی ـ ایرانی، نقص نظامهای حقوقی فراملی، فروکاهش ساختارهای اخلاقی در برابر افزایش کمّی و کیفی تولیدات مضر رسانهای، و... ترویج سواد رسانهای را به مثابة راهبرد استحکام هویت ملی، انکارناپذیر مینماید.