نویسنده

دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی از دانشگاه تربیت مدرس و متخصص مطالعات قومی و جامعه‌شناسی سیاسی ایران

چکیده

الگوی مطلوب انسجام ملی در ایران، سیاست‌ وحدت در تکثر است. سیاستی که مبتنی بر حفظ هویت‌های فروملی و تقویت پیوندهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی بین آنها است. گفت‌وگو، سازوکاری مناسب برای ایجاد این پیوندها است. در این مقاله، با اتکاء به نظریه کنش ارتباطی هابرماس، تلاش می‌شود تا پرتوی بر زوایای هویت و هویت فرهنگی و راه حفظ و انسجام آن افکنده شود.

کلیدواژه‌ها