زبان مطبوعات یکی از مصداقهای زبان معیار است. انتظار میرود چنین زبانی خالی از ایراد و اشکال باشد. نخستین گام در راه رفع ایرادهای احتمالی زبان مطبوعات و به کار بستن تجویزهای زبانشناختی، توصیف دقیق زبانی است که در بخشهای مختلف مطبوعات به کار میرود. ابتدا باید به طور دقیق، علمی و مستند، به توصیف دقیق اشکالات زبان مطبوعات پرداخت و آنها را طبقهبندی و تحلیل کرد و آنگاه الگوها و ساختارهای معیار را تجویز کرد. چنین توصیفی، مواد خام بسیاری نیز برای اجرای تحقیقات دیگر فراهم میسازد.
پژوهش حاضر برای آنکه راه اجرای پژوهشهای بعدی در این حوزه را هموار کند، به معرفی بنیادین مباحث نظری برای تحلیل زبان مطبوعات پرداخته است. این تحقیق، پشتوانه نظری را برای هرگونه تحلیلی در عرصه زبان مطبوعات فراهم میآورد. با توجه به مباحث نظری، تعداد مشخصی از جملههای بخشهای مختلف مطبوعات از نظر اشکالات ویرایشی در حوزههای فنی، زبانی و بلاغی بررسی شدهاند و ضمن اشاره به مهمترین اشکالات آنها سعی شده است صورتهای جایگزین و متناسب با زبان معیار فارسی پیشنهاد شود.