1
کارشناس ارشد پژوهش اجتماعی دانشگاه شهید بهشتی تهران
2
استادیار دانشگاه شیراز
چکیده
تعلق خاطر به سرگذشت تاریخی جامعه و اقلیمی که مردم در آن زیست میکنند، در بسیاری جوامع از عناصر مهم هویتبخش بهشمار میرود. این دو عامل، بهخصوص در استان فارس که از پیشینة تاریخی پرشکوه و جغرافیای متنوع برخوردار است، بسیار مهم و مؤثر میباشد. امروزه که دستگاههای ارتباطی، مانند تلفن، ماهواره و اینترنت جامعة جهانی را بهصورت دهکدة جهانی در آورده است، دریافت میزان تعلق خاطر جوانان به این دو عامل و عوامل مؤثر بر آنان از اهمیتی خاص برخوردار است. این مقاله که نتیجة پژوهشی تجربی در این زمینه میباشد، به دنبال پاسخگویی به سؤالات زیر است: آیا جوانان شیراز در این دو بعد از هویت، دچار مشکل میباشند یا خیر؟ چه عواملی با این فرایند مرتبط است؟ میزان اثرگذاری هر یک از متغیرهای مستقل بر احساس تعلق به این دو بعد از هویت چه مقدار میباشد؟
نمونة آماری این پژوهش چهارصد نفر از جوانان شهر شیراز (دانشآموزان سال سوم متوسطه) میباشد. نتایج نشان میدهد تنها 5 درصد از پاسخگویان در بعد تاریخی و 10 درصد در بعد جغرافیایی دچار اختلال هستند و متغیرهای احساس تعلق به جامعه، مشروعیت نظام سیاسی، اعتقاد به مفید بودن مشارکت اجتماعی، برنامة درسی مدارس، ارتباط با دیگران، روایت هویت ملی و شرکت در فعالیتهای فوق برنامه با هویت جغرافیایی و تاریخی رابطة معنادار بسیاری دارند.
عزیزی,جلیل و زاهدزاهدانی,سیدسعید . (1387). جوانان و هویت تاریخی و جغرافیایی (نمونة مورد مطالعه: دانشآموزان مقطع متوسطه شیراز). فصلنامه مطالعات ملی, 9(36), 127-148.
MLA
عزیزی,جلیل , و زاهدزاهدانی,سیدسعید . "جوانان و هویت تاریخی و جغرافیایی (نمونة مورد مطالعه: دانشآموزان مقطع متوسطه شیراز)", فصلنامه مطالعات ملی, 9, 36, 1387, 127-148.
HARVARD
عزیزی جلیل, زاهدزاهدانی سیدسعید. (1387). 'جوانان و هویت تاریخی و جغرافیایی (نمونة مورد مطالعه: دانشآموزان مقطع متوسطه شیراز)', فصلنامه مطالعات ملی, 9(36), pp. 127-148.
CHICAGO
جلیل عزیزی و سیدسعید زاهدزاهدانی, "جوانان و هویت تاریخی و جغرافیایی (نمونة مورد مطالعه: دانشآموزان مقطع متوسطه شیراز)," فصلنامه مطالعات ملی, 9 36 (1387): 127-148,
VANCOUVER
عزیزی جلیل, زاهدزاهدانی سیدسعید. جوانان و هویت تاریخی و جغرافیایی (نمونة مورد مطالعه: دانشآموزان مقطع متوسطه شیراز). فصلنامه مطالعات ملی, 1387; 9(36): 127-148.