همگرایی در آذربایجان

شناسائی بسترها و عوامل همگرایی و چالش‌های پیش‌روی آن یکی از ضرورت‌های مهم امر سیاستگذاری دربارة همبمستگی ملی در  هر کشوری است. در این خصوص با توجه به این‌که ایران به عنوان کشوری که دارای تنوع ناحیه‌ای و فرهنگی در درون خود می‌باشد و این امر هر از چندگاهی به عنوان ابزار ژئوپلیتیک در دست بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای درآمده و برخی از نخبگان نیز در عرصه‌های مختلف رقابت به‌ویژه رقابت‌های سیاسی از آن سود می‌جویند. از جملة مناطق مهم ایران که تحت تأثیر تحولات تاریخی، دارای برخی تفاوت‌های فرهنگی در حوزة زبان با ملت ایران شده است، منطقه آذربایجان است. با توجه به وزن ژئوپلیتیک بالای آذربایجان در ایران همگرایی آن از اهمیت بالایی برخوردار است. با توجه به چنین امری است که این پژوهش با هدف بررسی عوامل همگرایی و واگرایی در آذربایجان آغاز شد. روش تحقیق در این مقاله از نوع پیمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه‌ای است. برای این منظور پرسشنامه‌ای در میان افراد صاحب‌نظر دربارة آذربایجان پخش شد. داده‌های مورد نظر با استفاده ازآزمون ناپارامتری مورد ارزیابی قرار گرفت؛ نتایج آزمون گویای تأیید فرضیات تحقیق بود. به عبارت دیگر نتایج نشان داد، همگرایی ملی در آذربایجان امری ذاتی و کهن بوده که ریشه در پیوندهای متعدد این منطقه در ابعاد مختلف مذهبی، تاریخی، فرهنگی، اجتماعی و موارد دیگر با ایران دارد، اما واگریی امری عارضی است که در قالب نظریه‌های مدرن و حوزة ژئوپلیتیک اقوام  قابل تحلیل است.