کتاب «ملیگرایی و نوگرایی»، اثر آنتونی اسمیت با عنوان فرعی «مقالهای انتقادی دربارهی نظریههای اخیر ملتها و ملیگرایی» در سال 1998 در 270 صفحه توسط انتشارات راتلج چاپ شده است. این کتاب سرشار از اطلاعات است و نویسنده میکوشد تا در پرتو مقولهی نوگرایی، تمامی نظریات رایج دربارهی ملیگرایی را گردآورد. کتاب «ملیگرایی و نوگرایی» دارای دو بخش اصلی است؛ در بخش اول نویسنده در زیر عنوان «تنعات نوگرایی»، در پنج فصل کوشیده است تا نظریات نوگرایانه ملیگرایی را تشریح و از همدیگر متمایز سازد. در بخش دوم، نویسنده تلاش کرده تا در پرتو انتقاد از نظریههای نوگرایانهی ملیگرایی، دیدگاههای مغایر با آن را معرفی و طبقهبندی کند. اما همانطور که پروفسور جان استون اذعان میکند، یکی از ویژگیهای برجسته این اثر، مشارکت فعالانه خود نویسنده است. آنتونی اسمیت که عمر خود را صرف مطالعه دربارهی پدیدهی ملتها و ملیگرایی کرده است، همانگونه که خود میگوید، دارای دیدگاه نمادگرایی ـ قومی است. (ص 224) محور بحث اسمیت در این کتاب، ارتباط ظهور پدیدهی ملیگرایی با نوگرایی است. نوگرایی موردنظر وی نیز مترادف با «نوسازی» یورگن هابرماس میباشد، به نظر هابرماس، تجدد محصول فرایندهایی از قبیل سرمایهداری، صنعتی شدن، شهرنشینی و... است که وی آنها را فرایندهای نوسازی مینامد.