عضو هیأت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی
چکیده
ایلات و عشایر که بخش قابل توجهی از جمعیت کشور ما را تشکیل میدهند، از جمله زحمتکشترین اقشار جامعه هستند. عشایر با کولهباری از استضعاف، مشکلات طاقتفرسای زندگی را مظلومانه بر دوش میکشند. یکی از این ایلات، ایل بزرگ «قشقائی» است که بهصورت پراکنده در فارس و صفحات جنوبی کشور مستقر است و نقش فعالی در تحولات سیاسی اجتماعی معاصر داشته است. در شماره حاضر بخش «ایرانشناسی» فصلنامه به معرفی اجمالی این ایل پرداخته شده است.
نویسندهی مقاله که خود در یک خانوادهی عشایری قشقائی دیده به جهان گشوده است پس از ذکر مقدمهای درخصوص وجه تسمیهی کلمه «قشقائی»، به طور مختصر پیرامون مسائلی چون زبان و مذهب قشقائیها، موقعیت جغرافیایی قشلاق و ییلاق، جمعیت، ساخت سیاسی و اجتماعی، اقتصاد ایل و در نهایت سیاست پهلویها (پدر و پسر) و جمهوری اسلامی ایران نسبت به قشقائیها به بحث میپردازد.