گزارشی از سمینار بررسی تحولات افغانستان (گزارش)
نویسنده
چکیده
موانع ایجاد همبستگی ملی میان گروههای افغان
«من به نمایندگی از سوی اکثریت ملت افغانستان به شما عرض میکنم که نه حکومت دلخواه پاکستان یعنی حکومت طالبان را بهعنوان حکومت قانونی و مشروع به رسمیت میشناسیم و نه حکومت آقای ربانی را. ما خواهان حکومت قانونی در افغانستان هستیم و حکومت مشروع از نظر ما، حکومتی است که مورد حمایت اکثریت مردم باشد».
این سخنان را گلبدین حکمتیار، نخست وزیر دولت ائتلافی برهانالدین ربانی، در سمیناری بیان کرد که برای بررسی تحولات افغانستان، در آبان ماه گذشته، در تالار شیخ مرتضی انصاری دانشگاه تهران برگزار شد.
شرکتکنندگان در این سمینار عبارت بودند از: دکتر پیروز مجتهدزاده، استاد دانشگاه لندن و گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی افغانستان. این دو به بررسی وضعیت داخلی افغانستان و سهم این کشور در شکلگیری معادلات سیاسی در عرصهی بینالمللی پرداختند. همچنین موانعی را که سد راه همبستگی و وفاق ملی در این کشور میشود، مورد بررسی قرار دادند.
دکتر مجتهدزاده با اشاره به مشترکات تاریخی میان دو کشور ایران و افغانستان، به بیان این موضوع پرداخت که در طول تاریخ، این دو سرزمین، به همراه شماری از دیگر کشورها که در فلات ایران زندگی میکردند و مجموعاً یک «مشترکالمنافع چند ملیتی» را تشکیل میدادند، همواره براساس سنتی اداره میشدند که مطابق آن هرگاه رهبران حاکم از ادامهی حکومت ناتوان میگشتند، نیرویی تازه از گوشهای از این فلات پهناور به پا میخاست و با ساقط کردن حکومت قبلی، مشروعیت لازم برای حکمفرمایی بر سراسر این فلات را کسب میکرد.
تنها بعد از مرگ نادرشاه افشار بود که این «مشترکالمنافع» به دو کشور ایران و افغانستان تقسیم شد و بعدها دوازده کشور دیگر نیز از دل ایران سر برآوردند.
«من به نمایندگی از سوی اکثریت ملت افغانستان به شما عرض میکنم که نه حکومت دلخواه پاکستان یعنی حکومت طالبان را بهعنوان حکومت قانونی و مشروع به رسمیت میشناسیم و نه حکومت آقای ربانی را. ما خواهان حکومت قانونی در افغانستان هستیم و حکومت مشروع از نظر ما، حکومتی است که مورد حمایت اکثریت مردم باشد».
این سخنان را گلبدین حکمتیار، نخست وزیر دولت ائتلافی برهانالدین ربانی، در سمیناری بیان کرد که برای بررسی تحولات افغانستان، در آبان ماه گذشته، در تالار شیخ مرتضی انصاری دانشگاه تهران برگزار شد.
شرکتکنندگان در این سمینار عبارت بودند از: دکتر پیروز مجتهدزاده، استاد دانشگاه لندن و گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی افغانستان. این دو به بررسی وضعیت داخلی افغانستان و سهم این کشور در شکلگیری معادلات سیاسی در عرصهی بینالمللی پرداختند. همچنین موانعی را که سد راه همبستگی و وفاق ملی در این کشور میشود، مورد بررسی قرار دادند.
دکتر مجتهدزاده با اشاره به مشترکات تاریخی میان دو کشور ایران و افغانستان، به بیان این موضوع پرداخت که در طول تاریخ، این دو سرزمین، به همراه شماری از دیگر کشورها که در فلات ایران زندگی میکردند و مجموعاً یک «مشترکالمنافع چند ملیتی» را تشکیل میدادند، همواره براساس سنتی اداره میشدند که مطابق آن هرگاه رهبران حاکم از ادامهی حکومت ناتوان میگشتند، نیرویی تازه از گوشهای از این فلات پهناور به پا میخاست و با ساقط کردن حکومت قبلی، مشروعیت لازم برای حکمفرمایی بر سراسر این فلات را کسب میکرد.
تنها بعد از مرگ نادرشاه افشار بود که این «مشترکالمنافع» به دو کشور ایران و افغانستان تقسیم شد و بعدها دوازده کشور دیگر نیز از دل ایران سر برآوردند.
