تلاش در جهت توسعهیافتگی هر چه بیشتر مناطق محروم کشور، میتواند گاهی مؤثر در ایجاد همبستگی ملی و وفاق اجتماعی در میان اقوام گوناگون و گروههای مختلف شهری و روستایی به حسا میآید.
در این مقاله با استفاده از منابع آماری مختلف و محاسبهی ضرایب و شاخصها، نحوهی توزیع جمعیت شهرنشین و روستایی در استانهای کشور و نیز آهنگ رشد جمعیت در دورههای آماری معین، در مراکز مختلف، مشخص شده است.
مرتبهبندی استانها براساس میزان توسعهیافتگی آنها و درجهبندی توزیع اعتبارات دولتی استانها در زمینههای بهداشتی، آموزشی، عمرانی و... همچنین، طرح موانعی که بر سر راه توسعهی همگون و یکسان در مناطق مختلف کشور وجود دارد، از دیگر مباحثی هستند که در این مقاله مورد نقد و بررسی قرار گرفتهاند.
اضافه مینماید مؤلف در مقالهی دیگری براساس طرح آمارگیری جاری جمعیت سال 1370 مبادرت به دادهپردازی توسعهی نابرابر مناطق در ایران کرده است. در این مقاله به استناد آمار و اطلاعات جدیدتر این تحلیل و مقایسه انجام پذیرفته است.