نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناس تحقیقات اجتماعی مؤسسه‌ی مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، فوق‌لیسانس انسان‌شناسی از دانشگاه تهران و D. E. A در جامعه‌شناسی از دانشگاه تولوزلومیرای فرانسه

چکیده

در این مقاله سعی شده است با نگاهی جامعه‌شناختی و با اتکاء به نتایج سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1377 ساختار و ترکیب جمعیت عشایر کوچ‌رو ایران براساس شاخص‌هایی شامل: سن، جنسیت، وضع سواد و سطح تحصیلات، فعالیت و اشتغال، نظام خانواده و زناشویی (ازدواج) توصیف و مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.
برای درک بهتر وضع موجود عشایر و تحولات آن سعی شده است بررسی و تحلیل وضعیت عشایر کوچ‌رو براساس دو پارامتر عمده ‌یعنی طول مسیر کوچ و استقرار در قشلاق در زمان سرشماری انجام گیرد.
نتایج به دست آمده بیانگر آنست که جمعیت عشایر کوچنده‌ی ایران جوان‌تر از جمعیت کل کشور است، در میان خردسالان نسبت جنسی غلبه با پسران و ‌در جمعیت فعال نسبت جنسی کاهش می‌یابد. سطح سواد پایین و در میان‌ زنان میزان سواد به مراتب کاهش می‌یابد، متوسط بعد خانواده 5/6 نفر و اکثر ازدواج‌ها خویش همسری (درون‌گروهی) است.

کلیدواژه‌ها