استراتژی‌ دفاع مردمی و تأثیر هویتی آن

جنگ به‌عنوان پدیده‌ای اجتماعی، همواره در جوامع انسانی وجود داشته است. جنگ ایران و عراق به‌عنوان یکی از طولانی‌ترین و خونین‌ترین جنگ‌ها ـ پس از جنگ جهانی دوم ـ در تاریخ دویست ساله‌ی ایران از آن جهت مهم است که توانست روندی را که از اول حکومت قاجاریه مبنی بر از دست دادن بخش‌هایی از اراضی ایران و نفوذ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بیگانه در کشور آغاز شده بود، را پایان دهد.
در حماسه‌ی هشت سال دفاع مقدس، رهبری سیاسی، با اتخاذ استراتژی دفاع مردمی و با اتکا به ارزش‌های دینی و تکیه بر قدرت ملی و مذهبی، بدون چشم‌داشت به حمایت خارجی و با تقویت روحیه‌ی مردم و بهره‌گیری از شور انقلابی و بسیج توده‌ای با تجربه‌ی موجود از انقلاب اسلامی پس از دویست سال توانست روند هزیمت و خودباختگی ملی در برابر بیگانه را تغییر داده و با گشایش فصلی جدید در تاریخ ایران، هویت واقعی ایران و ایرانی را به جهانیان بنمایاند.