این مقاله تلاش دارد تا به جایگاه هویت ملی در دفاع مقدس بپردازد. در ابتدای مقاله اشاره میگردد که جدایی میان گفتمان انقلاب اسلامی و گفتمان جنگ تحمیلی در بررسی مقولهی هویت ملی چندان واقعی بهنظر نمیرسد و برعکس رابطهی وثیقی میان این دو برقرار است. نویسنده ضمن توجه به دگرگونیهای هویتی در گذشتهی تاریخی ایران، برای تحلیل مقولهی هویت ملی در گفتمان جنگ نیز، به «بحران مشروعیت» در مفاهیم ملیگرایانه اشاره مینماید. با بررسی این کلیات، اصل مباحث مقاله در دو بخش مبانی هویت ملی در جنگ و تأثیر هویت ملی بر رفتارهای جنگی، تنظیم میگردد. در بخش اول، آموزههای دینی، انقلابی و ملی بهعنوان مبانی تشکیلدهندهی هویت ملی در دفاع مقدس مورد دقت قرار میگیرند و در بخش دوم نیز پنج مؤلفهی هویت دفاعی، تسلیمناپذیری و رویکرد عدالتمحورانه، حاکمیت نظام صدقی اسلامی، بسیج و انسجام ملی و نهایتاً معنویت و روحیهی ملی، برای بررسی نقش شاخصهای هویت ملی بر رفتارهای جنگی مورد پردازش قرار میگیرند.