اسطوره در شعر نوگرایان

اساطیر و نقش آن در شکل‌گیری بنیان‌های فکری جوامع مختلف بشری و نیز ضرورت تعمق انسان در هریک از جلوه‌های آن در طول زندگی، به‌ویژه دوره‌ی معاصر ـ که عصر ظهور تکنولوژی و فن‌آوری است ـ بر کسی پوشیده نیست.
اسطوره‌ها در شعر نوگرایان نیز به دو صورت اسطوره‌سازی و اسطوره‌پردازی نمود یافته و مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفته‌است تا اصالت فرهنگ و هنر ریشه‌دار ایرانی حفظ شود.
به نظر نگارنده، اگر چه کمیّت اسطوره‌پردازی در آثار نوگرایان بیش از اسطوره‌سازی است؛ اما جاذبه‌های اسطوره‌سازی در شعر بعضی از آنان، در خور تحسین است.
وجه بارز این شیوه‌ی شاعری، تحول‌خواهی و غرض اصلی آن، عبور از بن‌بست‌هاست و نگرش شاعر نوگرا به مفاهیم اسطوره‌ای ـ که عمدتاً از جنبه‌های تخیلی ذهن بشر است ـ یک نگاه آرمان‌گرایانه با روی‌کرد سیاسی ـ اجتماعی است.
نهایت این‌ که: بازتاب حضور پدیده‌های اساطیری در سروده‌های نوپردازان می‌تواند ریشه در ذوق و نوع نگاه آنان به مقوله‌های اسطوره‌ای داشته‌باشد.