این مقاله گزارش مختصری از نتایج بخشی از یک بررسی وسیعتر در خصوص مهمترین عوامل برون زبانی مؤثر بر پذیرش نوواژههای مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به عنوان زبان ملی در بین فارسیزبانان ایرانی است. مطابق فرضیه این پژوهش، بین دو عامل ارزیابی و کاربرد به عنوان دو متغیر مهم و مؤثر در فرایند پذیرش و انتشار نوواژهها، همبستگی وجود دارد. این بررسی با ابزار پرسشنامه و با کمک 450 پاسخگو در سه استان تهران، اصفهان و کرمان و با استفاده از شیوههای آماری گوناگون به انجام رسید. نتایج این تحقیق نشان داد که بین این دو متغیر رابطة معنیدار مثبت وجود دارد و این به آن معنی است که در برنامهریزی واژگان، باید به نگرشهای اعضای جامعة زبانی توجه خاص شود تا از این طریق، پذیرش و در نتیجه انتشار این نوآوریهای واژگانی افزایش یابد.