شعارها نوعی قالب زبانی و نمادین برای بیان خواستههای انقلابیاند و با توجه به تولید شدنشان در جریان تحولات انقلابی و جایگاه کارکردی آنها در انگیزش و پویایی بخشیدن به انقلاب، از منابع قابل اعتنا در تحقیقات تاریخی میباشند.
این مقاله در صدد است با بهرهگیری از روش تحلیل محتوی، چگونگی بازتاب هویت ملی در شعارهای انقلاب را مورد تبیین قرار دهد. انتخاب موضوع هویت ملی در انقلاب، برای این پژوهش، از اینرو واجد اهمیت است که هویت ایرانیان، به هنگام انقلاب، در آستانه دگرگونی در عناصر تشکیلدهندهاش قرار گرفته است.
در این مقاله، دو جبهه خودی و دیگری، هر یک با شاخصهای سرزمینی و فراسرزمینی تحلیل شده است. فراوانیها نشان میدهد که چالش اصلی در انقلاب اسلامی بین دو عنصر خودی و دیگری سرزمینی است. دیگری فراسرزمینی به تبع تقابل با خودی سرزمینی یا خودی فراسرزمینی مورد چالش قرار گرفته و به خودی فراسرزمینی نیز در پیوند با سیاست انقلابی توجه شده است. شعارها نشان میدهد که هویت انقلابی ایرانیان در چالش با نظام بینالمللی نیست. در واقع، هر چند بیگانهستیزی و غربستیزی جزء جداییناپذیر هویت انقلابی است؛ اما پیدایش این رویکرد هویتی بیشتر برای رفع مشکلات داخلی بوده است.