بررسی میزان هویت‌ دینی بین دانش‌آموزان مقطع متوسطه (ناحیة یک شهرری)

هویت دینی؛ مفهومی مرکب و شامل ابعاد مختلفی چون بعد تجربی یا احساسی و عاطفی، بعد اعتقادی یا باورهای‌دینی، بعد فکری یا دانشی و شناختی و بعد شعائر و مناسک دینیمی‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان هویت‌دینی بین دانش‌آموزان مقطع متوسطة ناحیه یک شهرری می‌باشد. روش پژوهش پیمایشی و شیوة گردآوری داده‏ها استفاده از پرسشنامه‏ بوده است. جامعة آماری تمام دانش‏آموزان مقطع متوسطه ناحیه یک شهرری که با استفاده از جدول لین تعداد 400 نفر به‌عنوان حجم نمونه تعیین شدند. نمونه‏گیری‏ به شیوة نمونه‌گیری خوشه‌ای (در جامعة آماری مدارس) با سطح خطای 05/0 و ضریب اطمینان 95%، است.
دراین پژوهش با توجه به مفهوم هویت‌دینی که چند بعدی است، متغیرهای عواطف‌دینی، باورهای‌دینی، دانش‌دینی، اماکن‌دینی و اعمال(فرائض)‌ دینی سنجیده شده است.
نتایج آزمون تاوـ کندال و شدّت ضریب d سامرز نشان می‏دهد که بین متغیر وابستة این پژوهش (هویت ‌دینی) و برخی متغیرهای مستقل همبستگی وجود دارد. مقدار همبستگی تاو ـ کندال و شدّت ضریب d سامرز بین متغیر وابسته و متغیرهای عواطف‌دینی، باورهای‌دینی، دانش‌ دینی، اماکن‌ دینی، اعمال (فرائض) دینی به ترتیب 23/0، 20/0، 29/0، 03/0-، 13/0 بوده است. نتایج گام به گام نیز نشان داد که متغیرهای عواطف‌دینی، باورهای‌دینی، دانش‌ دینی و اعمال (فرائض) دینی تأثیرگذارترین عوامل گرایش به هویت‌دینی می‏باشند.