منشأ سایبرنتیک حفره‌های دولت (مطالعه موردی: کوی دانشگاه تهران)

از الزامات اولیه هر دولتی حفظ امنیت در سایه حاکمیت بر فضای جغرافیایی است. در عصر حاضر با گذار از چالش‌های سنتی دولت، با چالشی نوین روبرو هستیم؛ پدیده‌ای سازمان یافته که در مناطق خارج از نظارت و حاکمیت دولت، امنیت جامعه را به خطر می‌اندازد. این چالش نوین را «حفره‌های دولت» می‌نامند. این حفره‌ها را بازیگرانی در سطوح مختلف، در چارچوب رقابت‌ها و منازعات، در عرصه‌های مختلف اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی به وجود می‌آورند، تعمیق و گسترش می‌دهند و در نهایت تأثیرات فضایی خاصی را از خود به جا می‌گذارند.
هدف این پژوهش بررسی سازوکارهای حاکم بر نحوه استفاده این بازیگران از دانش سایبرنتیک (رایانیک) در سطوح و عرصه‌های مختلف و چگونگی تأثیر فضای سایبری (رایاسپهری) در ایجاد حفره‌های دولت است.
روش این تحقیق توصیفی ـ تحلیلی بوده و در صدد است تا با موردپژوهی و بررسی و تحلیل روابط میان فضای سایبری و حفره‌های دولت فرضیه خود را که وجود حفره‌های فرهنگی و سیاسی با منشأ سایبرنتیکی است به اثبات رساند.
نتایج پژوهش بیانگر وجود حفره‌های فرهنگی ـ هویتی و سیاسی با منشأ سایبرنتیک در کوی دانشگاه تهران است.