An Analysis of Ta’ziyeh as a National and Religious Art Form From the Perspective of Foreign Travel Writers

Document Type : Original Article

Author
Javad Nazarimoghaddam
Assistant Professor, Institute of Guilan studies, University of Guilan, Iran (Corresponding Author).
10.22034/rjnsq.2025.518794.1683
Abstract
The ritual art of Ta’ziyeh is one of the religious arts of Islamic Iranian society, which has always been a subject of interest for both domestic and international researchers. Examining this ritual art from the perspective of foreign travel writers can help identify the hidden dimensions of this national and religious art, its distinctions from Western art, and reveal its profound capacities. The primary objective of this research is to investigate the characteristics of the ritual art of Ta'ziyeh from the viewpoint of foreign travel writers and its relationship with the discourse of Orientalism. This study employs a documentary research method, describing the ritual art of Ta’ziyeh by examining and analyzing foreign travelogues written about Iranian society. The findings indicate that although the accounts of some travelers about this national and religious art appear to be Orientalist and tinged with mockery, in many cases, the narratives of the travel writers do not fit within the framework of Orientalist discourse. Instead, they have praised and commended Ta’ziyeh, introducing it as a unique and captivating art form, sometimes even more impactful and sublime than the heritage of performing arts in the West. Key themes reflected in the travel writers' reports on Ta’ziyeh include its power of imagery, artistic and vocal elements, the venue of Ta’ziyeh performances, stage settings, the artistry and skill of its performers, its emotional impact on the audience, the presence of women in Ta’ziyeh ceremonies, its performance format and themes, as well as jurisprudential debates surrounding Ta’ziyeh.
Keywords
Iranian Studies, Ritual Art, Ta'ziyeh, Mourning Ceremonies, Travelogue
آیینه‌‌وند، صادق؛ دهقان حسام‌‌پور، مهدی (1391). «دیدگاه سیاحان خارجی به مراسم محرم در دوره قاجار»، پارسه. شماره 18 و 19: 25-1.
- اوبن، اوژن (1362). ایران امروز ایران و بین‌النهرین. ترجمه و حواشی و توضیحات علی‌اصغر سعیدی. تهران: زوار.
- اورسل، ارنست (1352). سفرنامه اورسل. ترجمه علی‌اصغر سعیدی. تهران: زوار.
- بروگش، هاینریش کارل (1367). سفری به دربار سلطان صاحبقران: 1859-1861-1859. ترجمه حسین کردبچه. تهران: اطلاعات.
- بل، گرترود (1363). تصویرهایی از ایران. ترجمه بزرگمهر ریاحی. تهران: خوارزمی.
- بنجامین، ساموئل گرین ویلر (۱۳۶۳). ایران و ایرانیان. ترجمه‌ی حسین کردبچه. تهران: انتشارات علمی.
- پولاک، یاکوب ادوارد (1368). ایران و ایرانیان. ترجمه کیکاووس جهانداری. تهران: خوارزمی.
- دالمانی، هانری رنه (1335). سفرنامه از خراسان تا بختیاری. ترجمه علی‌محمد فره‌وشی. تهران: امیرکبیر.
- دروویل، گاسپار (1365). سفر در ایران. ترجمه منوچهر اعتمادمقدم. تهران: شباویز.
- دوگوبینو، کنت (1367). سه سال در آسیا (سفرنامه). ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی. تهران: کتاب‌سرا.
- دیولافوا، ژان‌پل‌راشل (1364). ایران، کلده و شوش. ترجمه علی‌‌محمد فره‌‌وشی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
- رایس، کلاراکولیور (1366). زنان ایرانی و راه و رسم زندگی آنان: سفرنامه کلاراکولیور رایس. ترجمه اسدالله آزاد. مشهد: آستان قدس رضوی.
- ریچاردز، فردریک‌ چارلز (1343). سفرنامه فرد ریچاردز. ترجمه مهین‌دخت صبا. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
- زارعی، یعقوب؛ توکلی، مرتضی؛ فاضل‌‌نیا، غریب (1391). «تحلیل تأثیر جلوه‌‌های مکانی در هنرهای نمایشی آیین‌‌های عاشورایی در ایران»، مطالعات ملی. 13 (1): 134-111.
- سایکس، سرپرسی (1380). تاریخ ایران. ترجمه سید محمدتقی فخر داعى گیلانى. تهران: افسون.
- سرنا، کارلا (1362). آدم‌ها و آیین‌‌ها در ایران. ترجمه علی‌اصغر سعیدی. تهران: زوار.
- سعید، ادوارد (1377). شرق‌شناسی. ترجمه عبدالرحیم گواهی. تهران: نشر فرهنگ اسلامی.
- شهریاری، شهرزاد (1399). «بازنمایی نمادها و نمودهای فرهنگی در عزاداری‌‌های آیینی و تعزیه‌‌های سنتی سیستان براساس سفرنامه‌‌ها و منابع مکتوب تاریخی و ادبی»، مطالعات ایرانی اسلامی. 10(1): 79-55.
- شیل، مری لئونورا (1362). خاطرات لیدی شیل. ترجمه حسن ابوترابیان. تهران: نشر نو.
- صادقی، حمید؛ دهقان‌نژاد، مرتضی (1390). «نگرشی بر اجرای آیین تعزیه در آثار سفرنامه‌‌نویسان دربار ناصرالدین شاه»، تاریخ در آینه پژوهش. 8 (2): 132-107.
- صفاکیش، حمیدرضا (1396). «هنر تعزیه در عصر ناصری با تکیه بر سفرنامه‌‌های خارجی»، فصلنامه تاریخ. 12 (45): 128-114.
- فرانکلین، ویلیام (1358). مشاهدات سفر از بنگال به ایران در سال‌های 1787-1786. ترجمه محسن جاویدان. تهران: مرکز ایرانی تحقیقات تاریخی.
- فریزر، جیمز بیلی (1364). سفرنامه فریزر. ترجمه منوچهر امیری. تهران، توس.
- فلاندن، اوژن ناپلئون (1356). سفرنامه اوژن فلاندن به ایران. ترجمه حسین نورصادقی. تهران: اشراقی.
- فووریه، ژان باتیست (1385). سه سال در دربار ایران. ترجمه عباس اقبال آشتیانی. تهران: نشر علم.
- کازاما، آکیو (1380). سفرنامه کازاما. ترجمه هاشم رجب‌زاده. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
- کرزن، جرج ناتانیل (1373). ایران و قضیه ایران. ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
- محسنین، محمدرضا (1372). «تکیه‌‌دولت، اولین آمفی‌تئاتر ایرانی»، فصلنامه آبادی. 3 (10). بازیابی در 20 /9/ 1403.https://www.caoi.ir/fa/study/1257.html.
- محمودی، فتانه؛ طاووسی، محمود (1390). «جایگاه هویت آیینی ـ مذهبی تعزیه و واقعه عاشورا در هنرهای تصویری مازندران»، مطالعات ملی. 12 (4): 92-67.
- نادعلی‌‌زاده، مسلم (1393). شبیه ازنظر فقیه. تهران: خیمه.
- نیکیتین، بازیل (1326). خاطرات و سفرنامه موسیو ب. نیکیتین قنسول سابق روس در ایران. ترجمه همایون فرهوشی. تهران: کانون معرفت.
- وامبری، آرمینیوس (1372). زندگی و سفرهای وامبری. ترجمه محمدحسین آریا. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
- ویشارد، جان (1363). بیست سال در ایران. ترجمه علی پیرنیا. تهران: نوین.
- ویلز، چارلز جیمز (1388). ایران در یک قرن پیش سفرنامه دکتر ویلز. ترجمه غلامحسین قراگزلو. تهران: اقبال.
- Chelkowski, P. J. (2005) “From the sun-scorched desert of Iran to the beaches of Trinidad: Ta'ziyeh's journey from Asia to the Caribbean”. TDR/ The Drama Review 49. no. 4: 156–170.
- Chelkowski, P. J. (1977). “Ta'ziyeh: Indigenous avant-garde theatre of Iran”. Performing Arts Journal 2. no. 1: 31–40.
- Said, E. (1978). Orientalism. United States: Pantheon Books.