The Role of Orientalists in Creating "Otherness" in Two Discourses of Iranian and Kurdish Nationalism

Document Type : Original Article

Authors
1 Ph.D. Student of political Science (Iranian political Issues), Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran (Corresponding Author).
2 Associate Professor of Political Science, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran.
3 Assistant Professor of Political Science, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran.
10.22034/rjnsq.2024.443741.1572
Abstract
For about a century, some Kurdish parties have faced the contradiction of "maintaining the integrity of Iran" and "respecting the Kurdish identity". Historical research indicates that this problem did not exist in Iran's past and it was formed at the same time as the conquest of the West and the beginning of oriental studies. This problem has caused a lot of problems in the field of macro-national policies; Problems that have not been systematically analyzed and require deep research in this field. The main question of the current research is: What role have Orientalists played in creating "the other" in the two discourses of Iranian nationalism and Kurdish nationalism? The hypothesis of the present research is: Oriental studies led to the construction of Iranian identity in a coherent ethnic group, namely "Aryans". In response to this issue, a Kurdish identity was formed, the main feature of which was independence. This situation provided a suitable space for the competition of two discourses and the definition of the other party as "the other". The findings of the research indicate that orientalists have played an important role in placing the two discourses of Iranian and ethnic nationalism in competition with each other and defining each as the "other" of the other party. In the studies of orientalists, Iranian identity was defined by emphasizing the Aryan race and the Persian language, and other racial and linguistic identities were rejected as temporary elements. Therefore, the attempt to homogenize the culture that was the result of oriental studies and foreign interference is one of the main reasons for defining national identity as another local identity and vice versa. The current research will examine the historical developments related to the research topic from a discourse point of view by using the discourse analysis method of Laclau and Mouffe. Data collection has been done by using library-documentary tools and has been analyzed by descriptive-analytical method.
Keywords

  • آبراهامیان، یرواند (1389). ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی. تهران: نشر نی.
  • ------- (1389 ب). تاریخ ایران مدرن. ترجمه محمدابراهیم فتاحی. تهران: نشر نی.
  • آصف، محمدهاشم (رستم‌الحکما) (1357). رستم‌‌التواریخ. تهران: امیرکبیر.
  • آقابکف، ژرژ سرگی‌‌یویچ (1357). خاطرات آقابکف. ترجمه حسین ابوترابیان. تهران: انتشارات پیام.
  • احمدی، حمید (1378). قومیت و قوم‌گرایی در ایران: افسانه یا واقعیت. تهران: نشر نی.
  • اردلان، خسروبن محمد (1356). لُبّ تواریخ «تاریخ اردلان». تهران: انتشارات کانون خانوادگی اردلان.
  • استوارت، ریچارد ا. (1370). در آخرین روزهای رضاشاه. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و کاوه بیات. تهران: نشر نو.
  • افشار، ایرج (1393). «سیدمحمدعلی‌‌جمال‌‌زاده»، ماهنامه بخارا. آذر و دی 1393. ش 103: 282-249.
  • افشار، محمود (1304). «مطلوب ما: وحدت ملی ایران»، ماهنامه آینده. ش 11: 6-5.
  • ----- (1306). «مسئله ملیت و وحدت ملی ایران»، ماهنامه آینده. مجلد دوم. ش 8: 569-559.
  • اقبال آشتیانی، عباس (1326). یادگار: مجله ماهیانه ادبی و تاریخی و علمی. سال چهارم. شماره 1 و 2.
  • برزویی، مجتبی (1378). اوضاع سیاسی کردستان (از سال 1258 تا 1325 ه.ش). تهران: نشر فکر نو.
  • تاجیک، محمدرضا (1383). گفتمان، پادگفتمان و سیاست. تهران: مؤسسه‌ی تحقیقات و توسعه‌ی علوم انسانی.
  • تقوی، سید محمدناصر (1387). دوام اندیشه سیاسی در ایران. قم: مؤسسه بوستان کتاب.
  • تقی‌‌زاده، سید حسن (1285). «آغاز»، ماهنامه کاوه. سال اول. ش 1: 8-1.
  • حق‌پناه، جعفر (1387). کردها و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. تهران: مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر تهران.
  • حقیقت، سید صادق (1385). روش‌‌شناسی علوم ‌‌سیاسی. قم: دانشگاه مفید.
  • سعید، ادوارد (1395). شرق‌‌شناسی. ترجمه عبدالرحیم گواهی. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
  • سعید، بابی (1379). هراس بنیادین: اروپامداری و ظهور اسلام‌‌گرایی. ترجمه غلامرضا جمشیدی‌‌ها و موسی عنبری. تهران: دانشگاه تهران.
  • سنندجی، میرزاشکرالله (1375). تحفه ناصری در تاریخ و جغرافیای کردستان. تهران: امیرکبیر.
  • شاردن، ژان (1336). سیاحت‌‌نامه شاردن. ترجمه محمد عباسی. تهران: مؤسسه مطبوعاتی امیرکبیر
  • صمدی، سیدمحمد (1377). تاریخ مهاباد. مهاباد: انتشارات رهرو مهاباد.
  • ضیاءابراهیمی، رضا (1398). پیدایش ناسیونالیسم ایرانی: نژاد و سیاست بی‌‌جاساز. ترجمه حسن افشار. تهران: نشر مرکز.
  • عنایت، حمید (1351). «سیاست ایران‌شناسی» ماهنامه نگین. شهریور 51. شماره 88: 83-60.
  • قاضی، ملامحمد شریف (1379). زبدة التواریخ سنندجی در تاریخ کردستان. تهران: توکلی.
  • کاظم‌‌زاده، حسین (1363). ایرانشهر: مجله مصور علمی و ادبی. سال دوم. شماره 4: 222-218.
  • ----- (1364). ایرانشهر: مجله مصور علمی و ادبی. سال سوم. شماره 1 و 2: 45-1.
  • کریستنسن، آرتور (1390). ایران در زمان ساسانیان. ترجمه رشید یاسمی. تهران: سازمان چاپ و انتشارات اوقاف.
  • کسرایی، محمدسالار؛ پوزش شیرازی، علی (1388). «نظریه گفتمان لاکلائو و موفه ابزاری کارآمد در فهم و تبیین پدیده‌های سیاسی»، فصلنامه سیاست. دوره 39. شماره 3: 360-339.
  • کسروی، سید احمد (1376). قیام شیخ محمد خیابانی. تهران: نشر مرکز.
  • کمپفر، انگلبرت (1363). سفرنامه‌‌کمپفر. ترجمه‌‌ کیکاووس جهانداری. تهران: شرکت سهامی انتشارات خوارزمی.
  • لنزوسکی، جورج (1356). رقابت روسیه و غرب در ایران. ترجمه اسماعیل رائین. تهران: انتشارات جاویدان.
  • مارش، دیوید؛ استوکر، جری (1390). روش و نظریه در علوم سیاسی. ترجمه امیرمحمد حاجی یوسفی. تهران: پژوهشکده‌ی مطالعات راهبردی.
  • مجد، محمدقلی (1387). قحطی بزرگ. ترجمه محمد کریمی. تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌‌های سیاسی.
  • محیط طباطبایی، محمد (1375). تاریخ تحلیلی مطبوعات ایران. تهران: بعثت.
  • مردوخ کردستانی، محمد (1395). تاریخ کرد و کردستان. سنندج: شوان.
  • مصور رحمانی، غلامرضا (1368). کهنه‌سرباز، تهران: مؤسسه خدمات فرهنگی رسا.
  • مطهری، مرتضی (بی‌‌تا). خدمات متقابل اسلام و ایران. تهران: صدرا.
  • مقصودی، مجتبی (1380). تحولات قومی در ایران؛ علل و زمینه‌ها. تهران: مؤسسه مطالعات ملی.
  • وزیری، مصطفی (2013). ایران ملتی خیالی. بی‌‌جا: جرجیاس پرس.
  • وقایع‌‌نگار کردستانی، علی‌‌اکبر (1381). جغرافیا و تاریخ کردستان (حدیقه ناصریه و مرآت‌‌الظفر). تهران: توکلی.
  • هاچینسون، جان؛ اسمیت، آنتونی (1400). ملی‌‌گرایی. ترجمه مصطفی یونسی و علی مرشدی‌‌زاد. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
  • هیمن موکریانی، سید محمدامین (بی‌‌تا). تاریک و روون. بی‌‌جا: بی‌‌نا.
  • یورگنسن، ماریان؛ فیلیپس، لوئیز (1389). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. ترجمه هادی جلیلی. تهران: نشر نی.
  • Bagehot, walter. (1887). Physics and politics. Kanada: batoche books.
  • Connor,walker. (1994). Ethnonatioalism: the quest for understanding. Uk. Princeton university press.
  • De Gobineau, (1915). The InEequality of Human Races. Translated By Adrian Collins. London: William Heineman.
  • De Lapouge, Georges Vacher. (1899). “Old and New Aspects of the Aryan Question”. American Journal of Sociology, Vol. 5, No. 3. pp. 329-346.
  • Olmstead, Albert t. (1948). History of the Persian Empire. Chicago: University of Chicago Press.
  • Rawlinson, (1873). The sixt Great Oriental Monarchy. London: Longmans, Green, And Co.
  • ------(1883). The Origin Of Nations. New York: Charles Scribners sons.
  • Rawlinson, Major Henry Creswicke. (1846). The Persian Cuneiform Inscription at Behistun. London: John w.parker, west standard.
  • said, Edward W. (1978). Orientalism. New york: random house.