Iranian Turkmens' Perception of Ethnic and National Identity

Document Type : Original Article

Authors
sajjad Amouzad khalili 1
Zainab Hashemi Khah 2
Ahmad Rezaii 3
1 Ph.D. in Political Science, Mazandaran University, Mazandaran, Iran (Corresponding Author(.
2 Postdoctoral Researcher in sociology, University of Mazandaran, Mazandaran, Iran.
3 Associate Professor of Sociology, University of Mazandaran, Mazandaran, Iran
10.22034/rjnsq.2024.432554.1554
Abstract
Iran is rich in diversity, and ethnic diversity demands the importance of examining its various aspects. Therefore, current research seeks to better understand and know the Turkman people more deeply and examine the interpretation of their ethnic identity by the people of these people. Also, we are trying to find out what definition of national identity Turkmen have against ethnic identity, and in comparison, what is their attachment to national identity? In this regard, discussions were held with Turkmen people in the form of open interviews, and narratives were analyzed using the thematic analysis method. Findings on 6 main themes: The poverty of historical-cultural information, the predominance of nationality over ethnicity, the fading of religious beliefs, the duality of ethnic and official language, the lack of ethnic attitude in job appointments, and the symbolic and not practical presence of elders were formed. The results show that the Turkmen ethnicity suffers from a paradox of cognitive weakness and ethnic belonging in an ethnic reinterpretation. At the same time, in comparison, their national identity is more prominent than their ethnic identity.
Keywords
Turkmens
Ethnic Reinterpretation
National Identity
Ethnic Identity
  • آموزگار، ‌‌ژاله ‌‌(1380). ‌‌تاریخ ‌‌اساطیر ‌‌ایران. ‌‌تهران: ‌‌سمت.
  • امیر‌خان‌نژاد، ‌‌امیرعلی؛ ‌‌صباغ، ‌‌صمد ‌‌(1394). ‌‌«برسی ‌‌رابطه ‌‌بیگانگی ‌‌اجتماعی، ‌‌فقر ‌‌اقتصادی ‌‌و ‌‌اعتقادات ‌‌دینی ‌‌با ‌‌امید ‌‌به ‌‌آینده ‌‌دانشجویان ‌‌دانشگاه ‌‌آزاد ‌‌مرند»، ‌‌فصلنامه ‌‌مطالعات ‌‌جامعه‌شناسی. ‌‌شماره26: ‌‌19-7.
  • امیرکافی، ‌‌مهدی؛ ‌‌حاجیانی، ‌‌ابراهیم ‌‌(1392). ‌‌«نسبت ‌‌هویت ‌‌قومی ‌‌و ‌‌ملی ‌‌در ‌‌جامعه ‌‌چندقومیتی ‌‌ایران: ‌‌برسی ‌‌و ‌‌مقایسه ‌‌سه ‌‌رهیافت ‌‌نظری»، ‌‌نشریه ‌‌راهبرد. ‌‌شماره ‌‌66: ‌‌146-117.
  • پیردشتی، ‌‌حسن ‌‌(1380). ‌‌«رفتار ‌‌سیاسی ‌‌قوم ‌‌ترکمن». ‌‌پایان‌‌نامه ‌‌کارشناسی ‌‌ارشد ‌‌جغرافیایی ‌‌سیاسی، ‌‌استاد ‌‌راهنما: ‌‌محمدرضا ‌‌حافظ‌‌نیا، ‌‌دانشگاه ‌‌تربیت ‌‌مدرس. ‌‌دانشکده ‌‌علوم ‌‌انسانی ‌‌(منتشر ‌‌نشده).
  • جرجانی، ‌‌موسی ‌‌(1394). ‌‌ایرانیان ‌‌ترکمن. ‌‌تهران: ‌‌دفتر ‌‌پژوهش‌‌های ‌‌فرهنگی.
  • جلالی، ‌‌مهدی ‌‌(1397). ‌‌«برسی ‌‌تطبیقی ‌‌هویت ‌‌قومی ‌‌و ‌‌هویت ‌‌ملی ‌‌در ‌‌میان ‌‌دانش‌‌آموزان ‌‌ترک ‌‌آذری‌زبان ‌‌و ‌‌کردزبان ‌‌(مطالعه ‌‌موردی ‌‌شهرستان ‌‌میاندوآب)»، ‌‌فصلنامه ‌‌علمی ‌‌مطالعات ‌‌فرهنگی. ‌‌شماره ‌‌37: ‌‌98-69.
  • حیدری، ‌‌جهانگیر ‌‌(1391). ‌‌«نقش ‌‌مدیریت ‌‌سیاسی ‌‌در ‌‌همگرایی ‌‌و ‌‌واگرایی ‌‌اقوام(مطالعه ‌‌موردی ‌‌قوم ‌‌کرد)»، ‌‌پایان‌نامه ‌‌کارشناسی ‌‌ارشد، ‌‌استاد ‌‌راهنما: ‌‌هادی ‌‌اعظمی، ‌‌دانشگاه ‌‌فردوسی ‌‌مشهد، ‌‌دانشکده ‌‌علوم ‌‌انسانی ‌‌(منتشر ‌‌نشده).
  • دشتی، ‌‌فرزانه؛ ‌‌باقری‌‌نیا، ‌‌حدیث ‌‌(1402). ‌‌«نقش ‌‌عوامل ‌‌مؤثر ‌‌بر ‌‌افزایش ‌‌همگرایی ‌‌اقوام ‌‌ایرانی»، ‌‌فصلنامه ‌‌مطالعات ‌‌ملی. ‌‌سال ‌‌بیست‌و‌چهارم. ‌‌شماره ‌‌4: ‌‌114-97.
  • دهقانی ‌‌‌‌اشکذری ‌‌محمدرضا؛ ‌‌رحیمی ‌‌‌‌زارچی، ‌‌محمد ‌‌(1390). ‌‌«پوشش ‌‌ایرانیان ‌‌در ‌‌بستر ‌‌تاریخ ‌‌و ‌‌تحلیل ‌‌تطبیقی ‌‌با ‌‌فرهنگ ‌‌اسلامی»، ‌‌سومین ‌‌همایش ‌‌ملی ‌‌نساجی ‌‌و ‌‌پوشاک. ‌‌شهر ‌‌یزد، ‌‌استان ‌‌یزد.
  • ربیعی، ‌‌علی ‌‌(1380). ‌‌جامعه‌‌شناسی ‌‌تحولات ‌‌ارزشی ‌‌نگاهی ‌‌به ‌‌رفتارشناسی ‌‌سیاسی. ‌‌ترجمه ‌‌محمد ‌‌صبوری. ‌‌تهران: ‌‌سمت. ‌‌چاپ ‌‌اول.
  • سخاوتی‌‌فر، ‌‌نورمحمد ‌‌(1386). ‌‌«بررسی ‌‌رابطه ‌‌بین ‌‌هویت ‌‌ملی ‌‌و ‌‌هویت ‌‌قومی ‌‌ترکمن‌ها ‌‌در ‌‌استان ‌‌گلستان». ‌‌پایان‌‌نامه ‌‌کارشناسی ‌‌ارشد. ‌‌استاد ‌‌راهنما: ‌‌احمد ‌‌رضایی. ‌‌دانشگاه ‌‌مازندران. ‌‌دانشکده ‌‌علوم ‌‌اجتماعی.
  • فرزبد، ‌‌محمدمهدی؛ ‌‌رضایی، ‌‌احمد؛ ‌‌جانعلی‌‌زاده، ‌‌چوب‌‌بستی ‌‌(1397). ‌‌«حافظه ‌‌جمعی ‌‌هویت ‌‌ایرانی»، ‌‌فصلنامه ‌‌مطالعات ‌‌ملی. ‌‌شماره ‌‌1: ‌‌20-3.
  • کمالی، ‌‌محمدشریف ‌‌(1374). ‌‌ایرانیان ‌‌ترکمن. ‌‌تهران: ‌‌اساطیر.
  • گر، تدرابرت (1378). چرا انسان‌ها شورش می‌کنند. ترجمه علی مرشدی‌زاده. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
  • گلی، ‌‌امین‌‌الله ‌‌(1366). ‌‌تاریخ ‌‌سیاسی ‌‌و ‌‌اجتماعی ‌‌ترکمن‌‌ها. ‌‌تهران: ‌‌علم.
  • گیدنز ‌‌آنتونی ‌‌(1380). ‌‌تجدد ‌‌و ‌‌تشخص. ‌‌ترجمه ‌‌ناصر ‌‌موافقیان. ‌‌تهران: ‌‌نی.
  • محمدی، ‌‌شعبان؛ ‌‌رضایی، ‌‌احمد ‌‌(1399). ‌‌«برسی ‌‌عوامل ‌‌خارجی ‌‌مؤثر ‌‌بر ‌‌قومیت‌‌گرایی ‌‌در ‌‌آذربایجان ‌‌ایران»، ‌‌مجله ‌‌مطالعات ‌‌اجتماعی ‌‌اقوام. ‌‌شماره2: ‌‌84-65.
  • مصرآبادی، جواد؛ یارمحمدزاده، پیمان؛ فیضی، ایوب ‌‌(1392). ‌‌«بررسی ‌‌مقایسه‌‌ای ‌‌ابعاد ‌‌هویت ‌‌قومی، ‌‌ملی ‌‌و ‌‌جهانی ‌‌دانشجویان ‌‌قومیت‌‌های ‌‌مختلف ‌‌دانشگاه ‌‌شهید ‌‌مدنی ‌‌آذربایجان»، ‌‌همایش ‌‌قومیت ‌‌و ‌‌فرهنگ ‌‌ایران ‌‌اسلامی، تبریز: ‌‌34-20.
  • میرشکاری، ‌‌جواد ‌‌(1386). ‌‌فرهنگ ‌‌واژه‌‌های ‌‌مصوب ‌‌فرهنگستان. ‌‌تهران: ‌‌انتشارات ‌‌فرهنگستان ‌‌زبان ‌‌و ‌‌ادب ‌‌فارسی. ‌‌دفتر ‌‌چهارم.
  • Bellino, M. J., & Dryden-Peterson, S. (2019). “Inclusion and exclusion within a policy of national integration: refugee education in Kenya’s Kakuma Refugee Camp”. British Journal of Sociology of Education. 40(2), 222-238.
  • Braun،Crarke، V (2006). “Using Thematic Analysis” in Psychology Qualitative Research in Psychology. Vol. 3:77-101.
  • Drake, C. (2019). National integration in Indonesia: Patterns and policies. University of Hawaii Press.
  • Kee, C. P., & Nie, K. S. (2017). “A reflection of national integration process and the role of media in Malaysia”. Journal Komunikasi: Malaysian Journal of Communication. 33 (1).
  • Sabatier;Coltte (2008). “Ethnic and national identity among secon-generation immigrant adolescents in France:The role of social context and family”, Journal of Adolescence.
  • Stryker, S. (2001). “Traditional symbolic interactionism, role theory, and structural symbolic interactionism: The road to identity theory”. In Handbook of sociological theory (pp. 211-231). Boston, MA: Springer US.