Otherness and Friendship Politics in the Political Thought of Imam Khomeini

Document Type : Original Article

Authors
1 Ph.D. Student of Political Science, Faculty of Law, Theology and Political Science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Professor, Department of Political Science and Law, Allame Tabatabaee university, Visiting Professor in Faculty of Law, Theology and Political science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran (Corresponding Author(.
3 Professor, Department of Political Science and law, Allame Tabatabaee university, Visiting Professor in Faculty of Law, Theology and Political science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
4 Assistant Professor, Faculty of Law, Theology and Political Science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
10.22034/rjnsq.2024.433599.1558
Abstract
The politics of friendship are associated with identity, indifference, and mutability. The other has different types, the adoption of which in domestic and foreign policy can create a policy of friendship. Just as the development of another field with the principle of antagonism and intransigence can lead to the politics of hostility and disorder. In this examination of the proposed theories of the politics of friendship and its adaptation to the mental space  Imam Khomeini has been used. The purpose of the research is to investigate another and otherness in his political thought. The main question is “How do the concepts of self, the other and the acceptance of other types in Imam Khomeini's political thought lead to the politics of friendship?” The finding of the research is that acceptance of others in every  type of religious, political, ethnic, linguistic, and racial, and negative restraint and the absence of narcissism can be used to produce a friendship policy. The data collection method is document-library, and qualitative content analysis is used in the analysis.
Keywords

  • امام خمینی، سید روح‌الله (1378). جهاد اکبر یا مبارزه با نفس. تهران: مؤسسه نشر و تنظیم آثار امام خمینی.
  • ----- (1378). وصیت‌نامه سیاسی الهی. تهران: مؤسسه نشر و تنظیم آثار امام خمینی.
  • ----- (1389). صحیفه نور .جلد 1 تا 22. تهران: مؤسسه نشر و تنظیم آثار امام خمینی.
  • اسماعیلی، سعید (1392). فلسفه اخلاق لویناس در نگاه دریدا. پایان‌نامه ارشد. تهران: دانشگاه پیام نور.
  • اصغری، محمد (1388). «رابطه اخلاق و الهیات در فلسفه ایمانوئل لویناس»، فصلنامه تأملات فلسفی. سال اول. شماره 4: 42-28.
  • بالو، فرزاد (1396). «دیگری در اندیشه و آثار ناصرخسرو». دوفصلنامه زبان و ادبیات فارسی. شماره 82: 36-8.
  • بذرافشان، محمدرضا (1398). نامه فرهنگ و ارتباطات. سال چهارم. پاییز و زمستان. شماره 1 (پیاپی 7). ۴۹. ۷۶
  • برزگر، ابراهیم (1379). «صراط، ضابطه هویت در اندیشه‌ورزی امام خمینی»، فصلنامه مطالعات ملی. سال دوم. شماره 5: 158-135.
  • ----- (1393). اندیشه سیاسی امام خمینی، سیاست به‌مثابه صراط. تهران: سمت.
  • ----- (1395). رهیافت بومی‌سازی علوم سیاسی. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
  • ----- (1396). «امنیت هویت پایه و عدالت پایه در الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت»، دوفصلنامه علمی پژوهشی مطالعات الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی: 178-162.
  • ----- (1402). صراط، سیاست‌سازی و سیاست‌فهمی در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای. تهران: انقلاب اسلامی.
  • تاجیک، محمدرضا (1384). «انسان مدرن و معمای هویت»، فصلنامه مطالعات ملی. سال ششم. شماره 1: 28-10.
  • پیرانی، شهره؛ رجبی اسفنجانی، مهدیه (1402). «گونه‌شناسی دگر هویت‌ساز از منظر آیت‌الله خامنه‌ای بین سال‌های 1392-1402»، فصلنامه مطالعات ملی. سال بیست‌و‌چهارم. شماره 3: 84-61.
  • چراغعلی، حمزه؛ حسینی بهشتی، علیرضا (1398). «خود و دیگری در اندیشه مهدی بارزگان»، دوفصلنامه علمی پژوهشی، پژوهش‌های سیاست نظری. شماره 26: 34-2.
  • حقیقت، سید صادق (1385). روش‌شناسی علوم سیاسی. قم: دانشگاه مفید.
  • خانزاد، محمدرضا؛ شکری، محمد (1399). «دیکانستراکشن و هرمنوتیک، واکاوی فهم و دیگری با نگاهی به مناظره دریدا و گادامر در پاریس 1981»، دوفصلنامه علمی پژوهشی، پژوهش‌های معرفت‌شناختی. سال نهم. شماره 20: 180-166.
  • دربندی، انوشه؛ امینی، علی‌اکبر؛ عامری گلستانی، حامد؛ محقق کیا، حامد (1400). «بازشناسی رابطه خود و دیگری در اندیشه جلال آل‌احمد»، فصلنامه علمی پژوهشی نظریه‌های اجتماعی متفکران مسلمان. سال یازدهم. شماره 3: 34-9.
  • سید امامی، کاووس (1391). پژوهش در علوم سیاسی. تهران: دانشگاه امام صادق.
  • عزیزالهی، فهیمه (۱۳۹۶). دوستی فکری و همبستگی اجتماعی: بررسی مقایسه‌ای آرای ژاک دریدا و یورگن هابرماس، پایان‌نامه کارشناسی ارشد علوم سیاسی. تهران: دانشکده‌ی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی.
  • علیا، مسعود (1388). کشف دیگری لویناس. تهران، نشر نی.
  • علوی‌پور، محسن؛ بحرانی، مرتضی (۱۳۸۸). «همبستگی پیوند صلح و دوستی»، حقوق بشر. ج ۴. شماره 2: 30-21.
  • ----- (۱۳۹۰). «دوستی کلاسیک و همبستگی معاصر»، فصلنامه رهیافت‌های سیاسی و بین‌المللی: 162-137.
  • مصباحیان، حسین (۱۳۸۵). «درپی دوستی‌های ناممکن؛ مقدمه‌ای بر سر سرگذشت فلسفی مفهوم "دوستی" و نگاهی به کتابی از دریدا»، مدرسه. سال دوم. شماره 3: https://www.farhangemrooz.com/news/.
  • مرادی، مهدی (1391). مفهوم دیگری در فلسفه ایمانوئل لویناس. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی. دانشگاه تبریز.
  • مصباحیان، حسین (1387). «اخلاق مسئولیت و آموزش امید، ماهیت و روش آموزش فلسفه از نگاه دریدا وفریر»، فصلنامه فلسفه. سال سی‌و‌ششم.
  • مصباحیان، حسین (1399). «سیاست دوستی»، روزنامه ایران. شماره 7374.
  • مظفری، موسی (1398). نقد و بررسی نظریه اخلاق به‌مثابه فلسفه اولی با تأکید بر دیدگاه لویناس، پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه تهران. پردیس فارابی.
  • Derida, Jacque (1988). “The Politics of Friendship”, Journal of Philosophy.
  • ----- (1997). “The Politics of Friendship”, London, Verso.
  • Hegel, (1977). “Phenomenology of Sprit”, Miller Oxford & New York: Oxford University press. translated by, A. v.
  • Emmanuel Levinas (1969). Totality and Infinity. translated by Alphonso Lingis. Pittsburgh: Duquesne University press.
  • ----- (1998). Otherwise then Being or Beyond Essence. translated by Alphonso Lingis. Pittsburgh:Duquesne University press.
  • Honneth, Axel (1996). The Struggle for Recognition (The Moral Grammar of Social Conflicts). Translated by Joel Anderson, Published by Polity Press.