Religious Minorities in Safavid Iran through the Lens of Western Travelogues

Document Type : Original Article

Authors
Mehdi Zibaei 1
Mohamad Kamkari 2
Nabi Azadi 2
1 Associate Professor of International Relations, Department of Political Science and International Relations, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran (Corresponding Author).
2 Ph.D. Student in Political Science, Iranian Studies, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran.
10.22034/rjnsq.2025.497589.1659
Abstract
One of the important issues in Iranian society is the rights of religious minorities, whose relations with the government have had many ups and downs. Examining the status of this social group in historical periods of Iran and the treatment by the government is of great importance. The Safavid era is considered one of the most influential historical periods in Iran in terms of quality and quantity. The reign of this dynasty lasted about 220 years, marking the longest and most attractive period in Iran's history after Islam. This research aims to explore the perception of travel writers during the Safavid era of the status of religious minorities. The hypothesis of this article is based on a comparative perspective taken by travel writers regarding the situation of religious minorities in Iran during the Safavid era. Essentially, the conditions of religious minorities were viewed as favorable during that time. The findings of this research reveal that: 1) religious minorities were actively involved in political and social aspects of the government; 2) this group played a significant role in the economy, commerce, and foreign trade; 3) they were able to freely practice their religious ceremonies and rituals. As a result, religious minorities experienced favorable conditions at times due to specific political and social circumstances or the tolerant attitudes of the kings, while in some historical periods they also faced social instability. This article utilizes a comparative and documentary approach to gain insight into the situation of religious minorities during the Safavid era.
Keywords
Religious Minorities
Safavids
Travelogue
Religious Freedom
Trade
احمدیان دلاویز، حسن (1397). تعامل حکومت صفویه با اقلیت‌های دینی و مذهبی. قم: مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی.
- الگار، حامد (1396). دین و دولت در ایران. ترجمه ابوالقاسم سری. چاپ چهارم. تهران: توس.
- اولئاریوس، آدام (1369). سفرنامه شاه خونین اصفهان. ترجمه حسین کردبچه. ٢ جلد. تهران: شرکت کتاب.
- تاورنیه، ژان باتیست (1336). سفرنامه تاورنیه. ترجمه ابوتراب نوری. تصحیح حمید شیرانی. چاپ دوم. اصفهان: کتابخانه سنایی.
- دلاواله، پیترو (1370). سفرنامه. ترجمه شجاع‌الدین شفاء. چاپ دوم. تهران: علمی و فرهنگی.
- رحمتی، اصغر (1399). موقعیت اجتماعی بازرگانان در ایران عهد صفویه. محسن رحمتی، رساله دکتری، تاریخ گرایش ایران بعد از اسلام. دانشگاه لرستان.
- سانسون، نیکلاس (1346). سفرنامه. ترجمه تقی فضلی. اصفهان: بی‌نا.
- شاردن، ژان (1335). سیاحت‌نامه شاردن. ترجمه محمد عباسی. ج 2. تهران: امیرکبیر.
- طالبی طاهر، محمدرضا (1401). بررسی چگونگیِ تعامل حکام صفوی با اقلیت‌های دینی (زرتشتیان و یهودیان). انوش مرادی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی. دانشگاه گیلان.
- عزیزی، ستار (1385). حمایت از اقلیت‌های دینی در حقوق بین‌الملل. همدان: نورعلم.
- عمید زنجانی، عباسعلی (1370). حقوق اقلیت‌ها. چاپ پنجم. تهران: دفتر نشر و فرهنگ اسلامی.
- فوران، جان (1392). مقاومت شکننده: تاریخ تحولات اجتماعی ایران از سال 1500 میلادی تا انقلاب. مترجم احمد تدین. چاپ چهاردهم. تهران: رسا.
- فیگوئروا، دن گارسیا دسیلوا (1363). سفرنامه. مترجم غلامرضا سمیعی. تهران: نو.
- کمپفر، انگلبرت (1363). سفرنامه. ترجمه کیکاووس جهانداری. چاپ سوم. تهران: خوارزمی.
- کوثری، مسعود (1387). «روش مقایسه‌ای»، رهیافت و روش در علوم سیاسی. به اهتمام عباس منوچهری و همکاران. تهران: سمت: 300-254.
- مسیحا، عباس؛ زندیه، حسن (1396). «بررسی و تحلیل مناسبات صفویان با اقلیت‌های مسیحی در ایران از 907 تا 1100 ق»، فصلنامه علمی-پژوهشی تاریخ اسلام. سال هجدهم. شماره هفتاده‌و‌دو: 190-147.
- نصیرزاده، هادی (1396). بررسی تاریخی وضعیت اقلیت زرتشتی عصر صفویه، در مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی (با تکیه‌بر عصر شاه‌عباس اوّل). طاهره رحیم‌پور ازغدی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی.
- Almond, G. A., & Powell, B. B.; (1966). Comparative Politics: A Developmental Approach. Boston: Little, Brown and Company.
- Floor, Willem and HerzÍg, Edmund (2012). Iran and the World in the Safavid Age. London: LB.Tauris & Co. Ltd.
- Fox, J. (2008). A World Survey of Religion and the State. Cambridge University Press.
- Lijphart, A. (1971). “Comparative Politics and the Comparative Method”. American Political Science Review. 65 (3): 682–693.
- Marsh, David and Stoker, Gerry; (2010). Theory and Methods in, Political Science. New York: Palgrave Mc Millan.
- Stevens, Roger (2021), “European Visitors to the Safavid Court”. Iranian Studies. 7 (3-4): 421 – 457. DOI: https://doi.org/10.1080/00210867408701475.
- Tiburciom, Alberto (2022). Muslim-Christian Polemics in Safavid Iran. Edinburgh: Edinburgh University Press.
- Wirth, L. (1945). The Problem of Minority Groups. In The Science of Man in the World Crisis. Columbia University Press.