مؤسسه مطالعات ملی فصلنامه مطالعات ملی 1735-059X 10 39 2009 09 23 The National Architecture from the Viewpoint of Cultural Identity معماری ملی از دیدگاه هویت فرهنگی 81 108 99636 FA الهام پرویزی کارشناس ارشد معماری، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران Journal Article 2009 07 04 <strong><span>Architecture is an effective art to bringing in to view the public’s culture in every time of history. Society in that people experience the cultural space can development in it’s national identity. In this century national identity is very important for protect the nation’s frontiers.Architecture as a sign of a nation’s identity is effective. It indicates the people’s life style of each society.</span></strong> <strong><span>Environment and culture have countermeasure impression each other. One of important side of nation identity is culture identity. That architecture as an effective factore in culture is momentous.</span></strong> <strong><span>Nationalaschitecture is risen from national culture. In other side Iranian’s as a culture that is interrupted has been examined in this article.</span></strong> <strong><span>This article researches context moving to international architect and it’s role in admeasurements Iranian identity. In this way after perusing culture identity and Iranian culture’s role is to being globalization and architectural effect in society culture and needs to creating international architecture at the end present a viewpoint for vital international architecture the way of search is descriptive and the instrument of research of research is librarian method.</span></strong> <strong><span>In the other wise the question is why in the period that culture didn’t research we have Iranian culture but now we don’t have familiar space.</span></strong> معماری به‌عنوان بستر اتفاق زندگی بشر یکی از تأثیرگذارترین هنرها در جهت نمایاندن فرهنگ عامه و الگوهای ساختاری آن در هر دوره است، و این امر باعث انعکاس کلّیتی قابل بررسی و قضاوت از فرهنگ، تفکر و ناخودآگاه ملی، در معماری می‌شود. این قضاوت ازطرف استفاده‌کنندگان محیط و نیز سایر ادوار تاریخی و فرهنگی نیز واقع می‌شود. از طرفی، هنگامی که جامعه همواره فضایی آشنا را تجربه کند، زمینه‌ساز خودباوری ملی و شکوفایی بیشتر افراد خواهد شد. این نوشتار در جستجوی فراهم‌سازی زمینة حرکت به سمت معماری ملی و تعیین زیرساخت‌های لازم جهت رسیدن به آن است. بدین‌منظور، پس از بررسی هویت فرهنگی، معماری ملی و تأثیرات متقابل آنها،‌ به بررسی چند نمونه از بناهای تاریخی و مقایسة آنها با دو بنای معاصر پرداخته است، تا در نهایت به ارائة رویکرد جدیدی جهت احیای معماری ملی منتج شود. نوع تحقیق، توصیفی و ابزار گردآوری اطلاعات، کتابخانه‌ای است تا دستیابی به زمینة سیاست شکل‌گیری معماری ملی امکان‌پذیر شود. پرسش طرح‌شده این است که بناهای پرافتخار این خاک و بوم بر چه شالوده‌ای این‌گونه استوار پرداخته شده‌اند که گذشت زمان آن را پخته و استوار می‌سازد و مهم‌تر اینکه چرا پس از بررسی‌های فرهنگی دوران معاصر، به آن خمیرمایة مهم دست نیافته‌ایم. فرض جستار بر این است که کالبد بناها در هر دو دست‌مایة روح فرهنگی زمان است. بنابراین اگر معماری معاصر ایران نتوانسته است بر هویتی آشنا محیط گردد، باید در اجتماع بازشناسی و زیرساخت‌های لازم جهت ساخت کالبدی با روح ایرانی فراهم گردد. https://www.rjnsq.ir/article_99636_4363e665d48d9b4efa3fbb4c4d34c3bf.pdf