مؤسسه مطالعات ملی فصلنامه مطالعات ملی 1735-059X 18 70 2017 06 22 Assessment of Iranian Collective Identity; with Emphasis on Religious Component سنجش هویت جمعی ایرانیان؛ با تأکید بر مؤلفه دین‌داری 3 23 96311 FA شقایق حیدری دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، مدرس دانشگاه، پژوهشگر مباحث هویتی 0000-0002-0593-2179 Journal Article 2016 12 12 National identity is a central issue and the ways of creating unity and harmony, social and solidarity cohesion and continuity in the processes of belonging and identification are the most important concerns of policy makers. Identifying the principles of identity and solidarity mechanisms, methods of creating a sense of belonging, commitment and loyalty to the community, the continuity and removing barriers to achieving and sustaining it is inevitable. Institute of National Studies, with a history of several decades and the continuous presence of scientific in issues related to identity and national identity, decided to do a survey at the national level for helping the planners and decision-makers in the field of cultural diversity policy making. According to this, the study entitled "Assessment of Iranian collective identity" with a sample of 15,034 people aged 18 to 65 in the country (31 provinces) was conducted in January and February 2015. One of the variables of this assessment was "religiosity", in four dimensions: cognitive, ideological, emotional and ritual. This paper describes the results of assessment of religiosity in Iranian collective identity. The research questions are: How is the quality of religiosity variable among citizens of Iran? And which one of dimensions of religiosity variable is preferable and more prominence among citizens of Iran? The results show that religion and religious trends are high in Iran’s society and among the four dimensions of religiosity, respectively; cognitive, ideological, emotional and ritual aspects have the priority and importance. هویت ملی از موضوعات محوری است و راه‌های ایجاد وفاق و همدلی، انسجام و همبستگی اجتماعی و استمرار در فرایندهای تعلق و هویت‌یابی از مهم‌ترین دغدغه‌های سیاست‌گذاری به شمار می‌رود. شناسایی مبانی هویت‌بخش و همبستگی ساز،‌ روش‌های ایجاد احساس تعلق، تعهد و وفاداری به جامعه، چگونگی استمرار و رفع موانع تحقق و تداوم آن ضرورتی انکارناپذیر است. مؤسسه مطالعات ملی، با سابقه چندین دهه فعالیت و حضور مستمر علمی در مسائل و مباحث مربوط به هویت و هویت ملی، بر آن شد تا برای کمک به برنامه‌ریزان و تصمیم‌سازان کشور در حوزه سیاست‌گذاری تنوع فرهنگی، پیمایشی را در سطح ملی انجام دهد. بر این اساس، پژوهشی با عنوان «سنجش هویت جمعی ایرانیان» با حجم نمونه 15034 نفر از افراد 18 الی 65 ساله در سطح کشور (31 استان) در دی و بهمن 1393 انجام گرفت. یکی از متغیرهای این سنجش «دین‌داری»، در چهار بعد شناختی، اعتقادی، عاطفی و مناسکی بود. در مقاله حاضر به توصیف نتایج سنجش این بعد از هویت جمعی ایرانیان پرداخته‌ شده است. سؤال‌های تحقیق عبارت‌اند از: کم و کیف متغیر دین‌داری نزد شهروندان ایرانی چگونه است؟ و کدام‌یک از ابعاد متغیر دین‌داری نزد شهروندان ایرانی رجحان و برجستگی بیشتری دارد؟ نتایج تحقیق نشان می‌دهد که گرایش دینی و دین‌داری در جامعه ایران بالا است و در میان چهار بعد دین‌داری به ترتیب؛ بعد شناختی، بعد اعتقادی، بعد عاطفی و بعد مناسکی دارای اولویت و اهمیت است. https://www.rjnsq.ir/article_96311_99744e96bcea04110a996d685f6c64db.pdf