مؤسسه مطالعات ملی فصلنامه مطالعات ملی 1735-059X 19 76 2018 12 22 Iranian Identity in the poctic Works of the Seljuk Era هویت ایرانی در آثار منظوم عصر سلجوقی 21 36 95421 FA صالح پرگاری دانشیار گروه تاریخ دانشگاه خوارزمی حسین محمدی استادیار گروه تاریخ دانشگاه خوارزمی محسن جعفری دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام دانشگاه خوارزمی Journal Article 2018 04 15 One of the most important resources of Iranian identity is the Persian literature. In this study, the Iranian identity was examined in poems of six prominent poets of the Great Seljuk court including Adib Saber Tarmezi, AzraqiHeravi, Anvari, Amir-Ma'azi, Abdul WassaJabali and LamiehGorganiby emphasizing on three categories: 1) application of the terms Iran and Ajam; 2) mythological characters of ancient Iran; 3) Iranian celebrations by Content Analysis method. As the results showed, the term "Iran" was used sixty-seven times and "Ajam" was used ninety times in poems. Thirty-seven mythological characters of ancient Iran were mentioned in these poems. Ten important characters were mentioned 515 times in poems, which indicates the extensive use of Iranian mythology in poems of Seljuk poets. The result also showed that Nowrouz and Mehregan were widely held in the Seljuk court and Seljuk kings encouraged occasional ballades. It was also found that IranianVazirs (ministers) and Diavanids (bureaucrats) supported these poems and greatly contributed to supporting Iranian identity in Seljuks court. یکی از منابع مهم شناخت هویت ایرانی، ادبیات فارسی است. در این پژوهش، هویت ایرانی در دیوان شش شاعر برجسته دربار سلجوقیان بزرگ، شامل ادیب صابر ترمذی، ازرقی هروی، انوری، امیرمعزی، عبدالواسع جبلی و لامعی گرگانی با تأکید بر سه مقوله: 1- کاربرد واژه ایران و عجم 2- توجه به شخصیت‌های اساطیری ایران 3- توجه به جشن‌های ایرانی بررسی شده است. پرسش اصلی این است که این شاعران تا چه میزان به این مؤلفه‌های هویتی توجه داشته‌اند. در این پژوهش از روش تحلیل محتوا استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داد واژه ایران هفتاد و شش بار و عجم نود بار در دیوان‌ها آمده است. در این دیوان‌ها از سی و هفت شخصیت اساطیری ایران نام برده شده بود که نام ده شخصیت مهم 515 بار در اشعار آمده ‌بود که نشان از کاربرد گسترده اساطیر ایرانی در شعر شاعران سلجوقی دارد. بررسی جشن‌ها نیز نشان می‌دهد نوروز و مهرگان به گستردگی در دربار سلجوقی برگزار شده است و مهم‌ترین مشوّق قصاید مناسبتی شاهان سلجوقی بوده‌اند با این همه وزیران و دیوانیان ایرانی نیز از سرایش چنین اشعاری حمایت کرده‌اند. https://www.rjnsq.ir/article_95421_7928f482e2433313745d292f83923729.pdf