مؤسسه مطالعات ملی فصلنامه مطالعات ملی 1735-059X 20 77 2019 03 21 The Semantics of Place in Rereading the Identity in Entrance Space of Houses Based on Phenomenological Approach معناشناسی مکان در بازخوانی هویت در فضای ورودی مسکن براساس رویکرد پدیدارشناسی 105 125 95410 FA مریم اسکندری دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز لیدا بلیلان اصل دانشیار رشته معماری دانشکده هنر و معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز 0000-0002-7978-1342 داریوش ستارزاده Dariush_sat@msn.com Journal Article 2018 05 22 <span>Nowadays, the quantitative approach to the housing, causes creation of buildings without identity and good quality. On the other hand, in spite of different paradoxes about applying identity concept in architecture, most of the theorists, have accepted its definition as meaning or a level of meaning; this meaning is definable by interactions between human and the environment. </span><span>In this paper, the goal is rereading the national identity using content analyses method and library techniques and using the phenomenological method that claims "return to things itself and essence of the things". Moving from concept to meaning, Using philosophical thinking machine of Molla Sadra (Hekmat-e- Motaaliyeh) as a way to understand aspects of interaction between human and environment, the meaning layers of entrance space of houses have been studied and specification of this place in three layers: acquaintance, contact-functional, visual access, have been classified based on four effective reasons of formation of each layer. The results show that place made of existence and behavior acts as an essence that makes the place being appeared inside the limits and conditions. In other words, reality is prior to essence and interaction between interior and exterior is manifested in entrance space of a house. Therefore, entrance space of an Iranian houses is an obvious example of a place with national identity.</span> امروزه نگرش کمی به مقوله‌ی مسکن، سبب ایجاد بناهایی فاقد هویت و کیفیت مطلوب شده است. از طرفی به‌رغم تناقضات گوناگون در رابطه با کاربرد مفهوم هویت در حوزه معماری، اغلب نظریه‌پردازان، تعریف آن را به‌عنوان معنا یا سطحی از معنا پذیرفته‌اند، این معنا در کنش متقابل میان انسان و محیط قابل تعریف است. در این نوشتار با هدف بازخوانی هویت ملی، به روش تحلیل محتوا و با تکنیک کتابخانه‌ای و با استعانت از روش پدیدارشناسی که داعیه‌ی آن «بازگشت به خود چیزها و اشیاء است» و با حرکت از مفهوم به مصداق به کمک دستگاه فکری ـ فلسفی ملاصدرا (حکمت متعالیه) به‌عنوان راه فهم وجوهی از روابط متقابل انسان و محیط به خوانش لایه‌های معنایی در فضای ورودی مسکن می‌پردازیم و ویژگی‌های فضای ورودی در سه لایه‌ی آشنایی، عملکردی ـ تماسی و دسترسی بصری، بر مبنای علل چهارگانه تأثیرگذار در شکل‌گیری هر لایه، طبقه‌بندی شده است. نتایج بیانگر آن‌است که مکان از جنس وجود و رفتار به‌عنوان ماهیتی ظاهرکننده‌ی مکان به حدود و عوارض است، و می‌توان گفت تقدم اصالت وجود بر ماهیت در کنش متقابل بیرون و درون در فضای ورودی تجلی یافته است. بنابراین فضای ورودی در مسکن ایرانی نمونه‌ی بارز از مکانی با هویت ملی است. https://www.rjnsq.ir/article_95410_f7fdb6bf52dcf2d89a8bead15ea91679.pdf