مؤسسه مطالعات ملی فصلنامه مطالعات ملی 1735-059X 4 14 2002 12 22 Discourse of National Identity in Kasravi’s Historiography گفتمان هویت ملی در تاریخ نگاری کسروی 59 97 103596 FA اسماعیل حسن زاده عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا و پژوهشکده امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی Journal Article 2002 10 30 Historiography of Kasravi is an offshoot of modernism of the post-Constitutional Revolution era, particularly during the Reza Shah’s era, historiography may be classified into two periods: the first period is based on a scientific approach; while the second one is based on ideological, political approach. In the second period, Kasravi tries to analyze the developments of the Iranian society on the basis of an ideology, that is, national solidarity, and tries to shed some light on the failures of the past, particularly the Constitutional Revolution. He maintains that the reason for backwardness of the Iranian nation is discord among the masses, which is itself a result of the vagueness and uselessness of their ideas and beliefs. As a remedy to the problems, he recommends unity around “ne religion, one banner and ne language,” considering them the main elements of national solidarity. <strong><em><span style="font-size: 13.0pt; mso-bidi-font-size: 15.5pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: 'Traditional Arabic'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-no-proof: yes;">Discourse of National Identity in Kasravi’s Historiography</span></em></strong> تاریخ نگاری کسروی بر آیند مدرنیسم دوره‌ی پس از مشروطه و به‌ویژه دوره رضاشاه است. تاریخ‌نگاری وی را می‌توان به دو دوره تقسیم کرد؛ در دوره‌ی نخست نگرشی علمی و دوره‌ی دوم نگرشی ایدئولوژیکی و سیاسی به تاریخ دارد. کسروی در دوره دوم براساس ایدئولوژی همبستگی ملی‌ سعی دارد با آسیب‌شناسی دوره گذشته به‌ویژه انقلاب مشروطه، جامعه ایران را تحلیل کند. او معتقد است علت اصلی عقب‌ماندگی ایرانیان پراکندگی توده‌هاست که آن نیز نتیجه‌ی پراکندگی و بیهودگی پندارها و باورهاست. برای درمان “درد” پراکندگی توده‌ها، وی گرد آمدن حول سه محور “یک دین و یک درفش و یک زبان” را توصیه می‌کند و آنها را از عناصر اصلی همبستگی و هویت ملی محسوب می‌کند. کسروی در رده‌ی روشنفکران بومی‌گرا قرار دارد که در عین “انتقاد از خود”، غرب را کعبه‌ی آمال شرقیان و یا “خود” معرفی نمی کند. https://www.rjnsq.ir/article_103596_08501ee5e43cf4e4eff212f4c19bfaca.pdf