<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>مؤسسه مطالعات ملی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه مطالعات ملی</JournalTitle>
				<Issn>1735-059X</Issn>
				<Volume>9</Volume>
				<Issue>33</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2008</Year>
					<Month>03</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Iran Land among the Persian Poets</ArticleTitle>
<VernacularTitle>ایران‌زمین در شعر فارسی</VernacularTitle>
			<FirstPage>179</FirstPage>
			<LastPage>188</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">100297</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>منوچهر</FirstName>
					<LastName>لک</LastName>
<Affiliation>گردآورنده کتاب</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>خدیجه</FirstName>
					<LastName>حاجیان</LastName>
<Affiliation>استادیار دانشگاه تربیت مدرس (معرفی و نقد کتاب)</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2007</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>27</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">دیگر بار هویت ایرانی و بازتاب آن در ادبیات فارسی با تکیه بر شعر (نظم)، دست‌مایه تدوین کتابی شده است؛ «ایران‌زمین در شعر فارسی»، گردآوری منوچهر لک، از انتشارات مؤسسه مطالعات ملی است که چاپ نخست آن در سال 1384 و در 256 صفحه به بازار کتاب عرضه شده است.
کتاب دارای یک مقدمة سه صفحه‌ای و دو فصل است. فصل اول به «مفاهیم و نظریات» اختصاص دارد و عنوان فصل دوم «مؤلفه‌های ایران‌زمین در شعر فارسی» است. در پیشگفتار دو صفحه‌ای که قبل از مقدمه به چاپ رسیده (صص 5 و 6)، ناشر بیشتر بر عنصر دفاع از سرزمین و نقشی که این عنصر در بازتاب مقولة هویت ملی دارد، تکیه کرده است و در مقدمه، مؤلف، دلیل انتخاب شعر در تبیین موضوع «هویت ایرانی» را دو چیز دانسته است: نخست اینکه شعر هر زمان، همچون آینه‌ای منعکس‌کنندة اوضاع اجتماعی آن دوران است و دوم آنکه در شعر، سهم ناخودآگاه [شعر] بیش از خودآگاه اوست، بنابراین، محصول احساس و اندیشه شاعر، سرشار از صداقت است (صص 8 و 9).</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.rjnsq.ir/article_100297_21e01dcc444335e600f7ec88f5ad006d.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
